Ana içeriğe atla

Bir Şiir


MELANKOLİ

Beni en güzel günümde

Sebepsiz bir keder alır.
Bütün ömrümün beynimde
Acı bir tortusu kalır.

Anlıyamam kederimi,
Bir ateş yakar derimi,
İçim dar bulur yerimi,
Gönlüm dağlarda bunalır.

Ne kış, ne yazı isterim,
Ne bir dost yüzü isterim,
Hafif bir sızı isterim,
Ağrılar, sancılar gelir.

Yanıma düşer kollarım,
Görünmez olur yollarım,
En sevgili emellerim
Önüme ölü serilir...

Ne bir dost, ne bir sevgili,
Dünyadan uzak bir deli...
Beni sarar melankoli:
Kafamın içersi ölür.

Sabahattin Ali

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Tavuk Suyuna...

   Bu yazımı sınıfta, oturarak başarıya ulaşan tek canlı tavuktur dediğimde, büyük bir iç çekiş ve içtenlikle "Keşke tavuk olsam" diyen öğrencime ithaf ediyorum.    Sonrasında ara ara düşünüyorum. Bu felsefi yaklaşım çerçevesinde, bugün ben de su olmak istedim.     Tepemin tası attığında fokur fokur kaynayıp dokunanı yakmak,  sevmediğim insanlarlayken kaskatı kesilmek, yepyeni yerlerde bulunduğum kabın şeklini alabilmek, gitmek istediğimde akabilmek, çocuk coşkusuyla koşup oynamak isteyenler için engin, olmadan yaşanmayacak kadar vazgeçilmez ...